Go Skate Day Pakchong

สเก็ตบอร์ดปากช่อง หัวใจคนกล้ากับกีฬาเอ๊กซ์ตรีมสุดท้าทาย

ชมพูนุท นำภา

สเก็ตบอร์ด วัฒนธรรมจากซีกโลกตะวันตกในวันนี้ได้ผลิบานไปทั่วโลก ด้วยวิถีขบถ ไม่สนกรอบ เชื่อในความอิสระเสรี จึงเป็นกีฬาที่โดนใจวัยฮอร์โมนพลุ่งพล่านได้ไม่ยากนัก

ปัจจุบันสเก็ตบอร์ดไม่ได้เป็นเพียงวัฒนธรรม แต่ยังเป็นกีฬาในระดับสากลที่ได้รับการบรรจุไว้ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ทำให้เด็กและเยาวชนหันมาสนใจฝึกสเก็ตบอร์ดมาขึ้น

เมื่อวันที่ 21 มิถุนายนที่ผ่านมา ซึ่งเป็นวันสเก็ตบอร์ดโลก ที่อำเภอปากช่อง ก็มีการจัดฉลองด้วยการจัดกิจกรรม Go Skate Day Pakchong ครั้งที่ 4 ขึ้นเช่นกัน โดยนัดหมายกันเวลาหัวค่ำ ที่บริเวณลานด้านหน้าศาลเจ้าพ่อกระโจมทอง

ทีม Khaoyai Connect เดินทางมาสัมผัสบรรยากาศ และได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกับนักสเก็ตถึงเรื่องราวของกิจกรรมในวันนั้น

“ผมเข้าร่วมกิจกรรมนี้เป็นครั้งที่สองแล้ว สิ่งที่เห็น คือ จะมีเด็กตัวเล็กๆ รุ่นใหม่ๆ เข้ามาเล่น ผมว่านี่เป็นสิ่งที่ดีมาก” โค้ชแก๊พ-สายพันธ์ โมสิกรัตน์ อายุ 33 ปี เจ้าของเพจมนุษย์ติดล้อ Academy หนึ่งในผู้ที่ให้กับสนับสนุนกิจกรรมนี้บอกเล่าถึงสิ่งที่อยู่ตรงหน้า

โค้ชแก๊พ เป็นอีกหนึ่งผู้สนับสนุนกิจกรรมนี้ เพราะรู้จักกับ “โม” นักสเก็ตบอร์ดที่เคยมาดูแลลานสเก็ตที่ปากช่อง แต่ได้ปิดตัวลงเพราะขาดทุน จนเวลาล่วงเลยมีเสียงเรียกร้องจากเด็กๆ ที่รักสเก็ตบอร์ดในปากช่องให้กลับมาช่วยจัดกิจกรรม “โม” จึงกลับมา พร้อมกับโค้ชแก๊พที่มีหน้าที่สนับสนุนเรื่องของรางวัล การเดินทาง กระทั่งอุปกรณ์ที่มาติดตั้งในสนาม

สำหรับที่มาที่ไปในการมาจัดงานที่บริเวณลานศาลเจ้าพ่อกระโจมทองนั้น แรกเริ่มเดิมทีเด็กสเก็ตบอร์ดจะรวมตัวกันที่หน้า สภ.ปากช่อง แต่ได้รับการร้องเรียนจากพ่อค้าแม่ขายถึงความอันตรายที่อาจเกิดขึ้นหากสเก็ตพุ่งออกไปท้องถนน จึงได้ย้ายจุดรวมตัวกันมาที่ศาลเจ้าฯ โดยจะขอใช้พื้นที่ในวันที่ศาลเจ้าไม่ได้ใช้งาน

ลานโล่งแห่งนี้จึงกลายเป็นพื้นที่แห่งใหม่ของเด็กสเก็ตบอร์ดปากช่องมาประมาณปีกว่าๆ แล้ว

“ผมว่าดีนะ เป็นการรวมตัวของเด็กรักในการเล่นสเก็ต ซึ่งลดการที่เด็กจะไปหาสารเสพติดด้วย อย่างน้อยเขาได้มาอยู่กับเพื่อน มาเล่นกีฬาด้วยกัน แล้วเด็กรุ่นใหม่พอได้เห็นพี่ๆ เป็นไอดอลก็เกิดแรงบันดาลใจในการฝึกฝน เพื่อๆวันหนึ่งจะได้เก่งเหมือนพี่ๆ อีกอย่าง กีฬาชนิดนี้ถูกบรรจุไว้เป็นการแข่งขันกีฬาระดับชาติ หรือโอลิมปิกแล้ว ถ้าใครมีความสามารถก็อาจไต่เต้าประสบความสำเร็จระดับโลกได้”

โค้ชแก๊พ บอกว่า ตอนนี้ที่ปากช่อง กีฬาสเก็ตบอร์ดได้รับความนิยมมากขึ้น ดูจากที่มาร่วมกิจกรรมวันนี้ก็เกือบ 50 คน แต่อุปกรณ์ที่เรามียังไม่ค่อยได้มาตรฐาน ไม้ผุพังต้องซ่อมบำรุง หรือพวกแรมป์ ที่เป็นทางลาดก็ยังไม่มาตรฐาน มองว่าหากผู้ใหญ่ที่อยากสนับสนุนกีฬานี้ควรมีอุปกรณ์ที่ได้มาตรฐานในการฝึกซ้อม เพื่อที่จะพัฒนาไปแข่งขันในระดับชาติได้

สำหรับบรรยากาศของงานวันนั้นเริ่มคึกคักตั้งแต่ช่วงหัวค่ำ มีนักสเก็ตบอร์ดมาประชันกันสุดฝีมือ เสียงบอร์ดที่กระทบกับอุปกรณ์ หรือเสียงดังที่เกิดจากการเล่นท่าผาดโผนต่างๆ สร้างสีสันให้บรรยากาศดุเดือดมากขึ้นทุกขณะ

หันไปอีกฝั่งเจอะกับหนุ่มผมยาว กับแฟชั่นการแต่งกายสุดเซอร์ที่กำลังไถสเก็ตบอร์ดคู่ใจอย่างเพลิดเพลิน ได้รู้ทีหลังว่ามีอาชีพเป็นช่างซ่อมรถสิบล้อ แห่งอู่โชคประเสริฐยนต์

หนุ่มเซอร์คนนี้มีนามว่า คิว-ธนพล ภู่เสือ อายุ 39 ปีแล้ว แต่ยังรักการเล่นสเก็ตบอร์ดไม่เปลี่ยนแปลง ปัจจุบันเขาเปรียบเหมือนพี่ใหญ่ของลานสเก็ตแห่งนี้

คิว บอกเราว่า เล่นสเก็ตที่นี่มา 6 ปี สิ่งที่เห็นได้ชัด คือ 1.เด็กๆ แข็งแรงขึ้น เล่นกีฬาเหนื่อยก็กลับบ้านนอน ไม่มีเวลาออกไปแว้น 2.ห่างไกลจากยาเสพติด และ 3.ได้เพื่อนฝูงใหม่ๆ

“คนรักสเก็ตบอร์ดที่ปากช่องมีทุกอาชีพ ไม่ว่าจะเป็นชาวไร่ เกษตรกร วิ่งแกร็บ วิ่งโบลท์ ช่างเชื่อม ข้าราชการ มาที่นี่หมด ไม่จำกัดอาชีพ มันเป็นกีฬาที่อิสระมาก แล้วคนใหม่ๆ ก็สามารถเข้ามาเล่นได้เลย จะเห็นว่าเด็กตัวน้อยๆ ก็มาเล่น”

คิวยังบอกถึงประโยชน์ของการเล่นสเก็ตบอร์ด เปรียบเป็นยาวิเศษ ช่วยคลายเครียด ทำให้คนหายจากโรคซึมเศร้าก็เคยมีมาแล้ว

“ผมชอบวัฒนธรรมสเก็ตบอร์ด ชอบสตอรี่ที่มา ความเป็นอยู่พี่น้องเราได้เห็นวัฒนธรรมจากคนที่หลากหลาย จริงๆ กีฬานี้เราไม่ต้องขอเงินอะไรมากมายเลย อยากขอสนับสนุนแค่พื้นที่ให้ได้ออกกำลังกายกัน ให้ลูกเด็กเล็กแดงได้เล่นกันตอนเย็นก็พอแล้ว”

ด้าน เรย์-จักรพงศ์ พรมศรี อายุ 23 ปี อาชีพรับจ้างทั่วไป และผู้จัดการแข่งขันมวยสตรีท “ปากช่องไฟท์” ผู้ประสานงานกิจกรรมให้เกิดขึ้นบอกว่า หัวใจของสเก็ตบอร์ดเป็นทั้งกีฬา และมิตรภาพ

“จุดเริ่มต้นของกิจกรรมวันนี้เกิดจากเด็กสเก็ตทุกคนที่อยากเล่น พยายามหาที่เล่นกัน แต่ไม่มี เราไม่มีที่เล่นมาเป็นสิบปีเลย จนเริ่มรวมกลุ่มกัน ชักชวนกันออกมาข้างนอก และจัดงานครั้งแรกที่หน้าอำเภอ มีคนมาไม่ถึง 20 คนด้วยซ้ำ ครั้งที่สองจัดแบบไถลงเขากัน คนก็เริ่มรู้จักเพราะเราลงคลิป ครั้งที่สามจัดที่เขาแคนคนก็เริ่มเยอะขึ้น และครั้งที่สี่คือปีนี้ ที่ลานศาลเจ้าพ่อกระโจมทอง เป็นลานกว้างเหมาะกับเล่นสเก็ต แต่ผมก็ยังเกรงใจชาวบ้านอยู่ เพราะบางคนทำงานแล้ว กว่าจะเลิกงานมาเล่นก็ค่ำ ก็จะเกรงใจชาวบ้านที่อาจจะนอนแล้ว”

สถานที่ที่เหมาะสมจึงเป็นสิ่งที่ชาวสเก็ตบอร์ดยังคงต้องการมากที่สุดในเวลานี้

กิจกรรมรวมตัวของชาวสเก็ตครั้งนี้คึกคักตั้งแต่หัวค่ำมีผู้คนมาร่วมงานมากหน้าหลายตา ตั้งแต่เด็กตัวจิ๋วจนถึงคนทำงานวัยเก๋า แม้จะต่างอาชีพต่างที่มา แต่ทุกคนมีจุดร่วมเหมือนกัน คือ สเก็ตบอร์ด

“การเล่นสเก็ตบอร์ดสิ่งที่ต้องลงทุน คือ ใจกับร่างกาย และผลลัพธ์ที่ได้กลับมาก็คือใจกับร่างกายเหมือนกัน แต่เป็นร่างกายที่แข็งแรง และได้ใจที่กล้าหาญมากขึ้น” เรย์กล่าวทิ้งท้าย

ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่เนื้อหาทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาต