...ฤดูใจ...

นายทิวา

๏ ระลอกลม...

สาดเสียง ผสานผสม ทั้งขมหวาน

ฤดูหนึ่ง ซึ้งอยู่ เรียนรู้กาล

ลมผ่าว พัดผ่าน ขานฤดู

๏ ลมบน ก่นเสียง เพียงกระทบ

บางที สงัดสงบ พบหดหู่

บางที กระทบกระทั่ง เสียงพรั่งพรู

บอกอีกด้าน ประสานอยู่ มีคู่กัน

๏ หนาวลม ขมหวาน เมื่อกาลเปลี่ยน

ให้คน วนเวียน เพื่อเรียนฝัน

คนเอย เคยขื่น กับคืนวัน

และคนชื่น ตื้นตัน เช่นนั้นเอง

๏ ระลอกลม ผสมเสียง สำเนียงสื่อ

และกิ่งใบ ไหวอื้อ ยื้อลมเร่ง

สรรพเสียง เรียงร้อย คอยบรรเลง

จึงปรากฏ บทเพลง แห่งพงไพร

๏ เสียงลม ระส่ำระสาย คล้ายคำบอก

ใจจำ ย้ำตอก ระลอกไหว

ระลอกลม ขมหวาน ผ่านไกลไกล

ระลอกใจ ไฉนหนอ ตัดพ้อนาน

๏ ริ้วลม รายล้อม ระลอก ระลอก

ล้อมคน อยู่ในคอก ให้ขับขาน

ฤดูจำ ฤดูใจ ไหวตามกาล

ให้เรียนรู้ ฤดูผ่าน อีกวารวัน !.

...............................................

นายทิวา

ธันวาคม ๒๕๖๘

ห้ามคัดลอก ดัดแปลง หรือเผยแพร่เนื้อหาทั้งหมดหรือบางส่วนโดยไม่ได้รับอนุญาต